trumpo
ngaun ko lang na post...nung aug.23 pa 2 eh..
23-Aug-05
ano nga bang meron?!..ngayon ay nasa kainitan ako ng covered court sa magiting kong eskuwelahan.. kung saan pinag-uusapan ang paksang: Manununulat ng Pilipino.. ninais ko nga bang maging manununulat?..sumusulat ako ng mga komposisyon, oo! Pero hindi ko sinasadya..ewan..pero pag malungkot kc ako, nakiukita ko an gang sarili kong nagsusulat..tumutugtog..natutulog..at higit sa lahat, nangangarap..nangangarap ng sari-saing bagay na bumubulabog sa isip ko..
sabi ng tao,,mahirap daw mabuhay..mahirap daw kasing buhayin ang buhay ng ibang tao. Mahirap kasing mabuhay kapag hindi alam ng buhay mo na siya ang patuloy na nagpapatakbo ng iyong dugo at siya ang patuloy na nagsasabing mabuhay ka..
Noon palang sinasabi ko nang sana hindi nalang ako nabuhay..uulitin ko, hindi ko sinasadyang mabuhay ako..para sa akin, nabubuhay lang ang isang tao para mag-laro.. Parang tong-its, patintero, sipa at sa lahat ng larong yan..ang naisip ko, trumpo.. ang buhay ng isang tapo ay umiikot lang. Kapag hindi matindi ang kapit ng tali at hindi ito napakawalan ng maayos, pangit ang kalalabasan ng ikot. sa larong trumpo, may tatlong importanteng bagay na kakailanganin. Ano? una, kailangan mo ng bata na magpapatakbo ng trumpong binili niya lang sa tindahan sa kanto sa may bangketa sa halagang 10php..
Ikalawa, ang mismong trumpo, ung may matulis na kung ano na parang pako sa dulo at may kahoy na hugis tweety bird. Masaya ang trumpo..pero pag pangit ang ikot, maaasar ka..pero try ka lang ng try hanggang nagagawa mo na ang nagagawa ni boi skorpyon na kapit-bahay mo na sobranmg galling sa trumpo na napapamalitaang may limampu’t limang trumpo,,lahat,,sira…pag nmagawa mo na ung nagagawa nia.astig!..magaling kana..sumasali ka pa nga sa mga competitions ngunit wala kang napapala. Pano kunbg ako ung trumpo?.wala na!.talo na.pano ko nasabe?.sus! ngaun palang eh..dedbol..tapos nako!..nd ako nanalo sa mga laban..walang nangyayari..wala..un lang ba un?..sana matapos na ang iyakan..matatapos dn..
ngaun ko lang na post...nung aug.23 pa 2 eh..
23-Aug-05
ano nga bang meron?!..ngayon ay nasa kainitan ako ng covered court sa magiting kong eskuwelahan.. kung saan pinag-uusapan ang paksang: Manununulat ng Pilipino.. ninais ko nga bang maging manununulat?..sumusulat ako ng mga komposisyon, oo! Pero hindi ko sinasadya..ewan..pero pag malungkot kc ako, nakiukita ko an gang sarili kong nagsusulat..tumutugtog..natutulog..at higit sa lahat, nangangarap..nangangarap ng sari-saing bagay na bumubulabog sa isip ko..
sabi ng tao,,mahirap daw mabuhay..mahirap daw kasing buhayin ang buhay ng ibang tao. Mahirap kasing mabuhay kapag hindi alam ng buhay mo na siya ang patuloy na nagpapatakbo ng iyong dugo at siya ang patuloy na nagsasabing mabuhay ka..
Noon palang sinasabi ko nang sana hindi nalang ako nabuhay..uulitin ko, hindi ko sinasadyang mabuhay ako..para sa akin, nabubuhay lang ang isang tao para mag-laro.. Parang tong-its, patintero, sipa at sa lahat ng larong yan..ang naisip ko, trumpo.. ang buhay ng isang tapo ay umiikot lang. Kapag hindi matindi ang kapit ng tali at hindi ito napakawalan ng maayos, pangit ang kalalabasan ng ikot. sa larong trumpo, may tatlong importanteng bagay na kakailanganin. Ano? una, kailangan mo ng bata na magpapatakbo ng trumpong binili niya lang sa tindahan sa kanto sa may bangketa sa halagang 10php..
Ikalawa, ang mismong trumpo, ung may matulis na kung ano na parang pako sa dulo at may kahoy na hugis tweety bird. Masaya ang trumpo..pero pag pangit ang ikot, maaasar ka..pero try ka lang ng try hanggang nagagawa mo na ang nagagawa ni boi skorpyon na kapit-bahay mo na sobranmg galling sa trumpo na napapamalitaang may limampu’t limang trumpo,,lahat,,sira…pag nmagawa mo na ung nagagawa nia.astig!..magaling kana..sumasali ka pa nga sa mga competitions ngunit wala kang napapala. Pano kunbg ako ung trumpo?.wala na!.talo na.pano ko nasabe?.sus! ngaun palang eh..dedbol..tapos nako!..nd ako nanalo sa mga laban..walang nangyayari..wala..un lang ba un?..sana matapos na ang iyakan..matatapos dn..
posted by paeee at 11:30 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home