WHORE...

"I am a courtesan...i am paid to make man believe what they WANT to believe"



....alam kong alam nyo kung saan ko kinuha ang linyang yn!....tama,,, Moulin Rouge.. ang paborito kong pelikula...ahat alam yan...Inilimbag ng kung cnong nilalang...at kuing cnu man xa....nai ko xang pasalamatan sa isang napakagandang istoryang kanyang inilimbag na xang nag-pangiti at nagbigay sakin ng pag-asang magpatuloy...hindi pa tapos ang lahat...wala pang nangyayari kung tutusin...GO lang ng GO!...


Moulin rouge..kung saan binibidahan ng dalawang batikang artista..si nicole kidman na gumanap ng papel ni Satine kung saan courtesan o pokpok at si ewan mcgregor ay isang dakilang manunulat...o writer...ang isang pokpok AYON SA MOVIE ay binabayaran ng isang lalaki upang mapaniwala ng mga babae ang mga lalaki ng mga gusto nilang malaman mula sa isang babae..


maraming sadyang otot sa ating henerasyon...umiibig sa taong di karpdapat para sa kanila... BINABAYARAN? pwedeng oo...pwedeng nde...minsan nakita ko ang sarili ko....nakaupo sa isang kahoy na upuan na may #11 sa likod...ok ako...oo ok ako..pero maluingkot ako...alam ko pa ang petsa...Hunyo 9??...oo...tinatandaan ako ang mga petsa tulad ng saad ko dati...m,alungkot dahil sa mga pabagobagong mga pangyayari sa buhay ko...tapos biglang sumaya noong kalagitnaan ng buwan..nagbago dba??..tapos?...anong nangyari?...san humatong?...asan na tao?...nandun nako humantong sa isang malaking PATLANG..patlang na hinihintay ko na lamang na sagutan ng tadhana...na hunihiling na sagutan man lang kahit pencil lamang ang gamitin..at humihiling na sana wala nalang patlang...sana...haaaiii...


minsan, lagi, madalas..pumapanaghoy ka...wala ka na ring ibang alam na gawin kundi magsulat at tumugtog...tatapusin na ba ang manipis na libro?!...kahit cnu ka pang hadlang ka...hindi ko pa tatapusin...pakakapalin ko pa...kahit masasakit ang susunod na malalagay ko sa libro..
wag kang epal ..kung ikaw sa sapatos ko hindi ka rin susuko pwero na lang kung di ka tapat at di mo alam kung totoo ba ang nararamdaman mo...matakot ka nga!!


matagal na araw din na din akong malungkot...


days turned into weeks;
weeks yurned into months
and then one not so
very special day,
I went to my typewriter
I sat down and
I wrote my story...not ours.
a story about a very impt snap-shot moment
a story about a small place
a story about people
but above all things
a story about LOVE
a love that will live forever
THE END
(waits for the next chapter)